زندگینامه لودویگ ون بتهوون | بخش دوم

شغل اولیه به عنوان آهنگساز
وقتی جوزف دوم امپراطور مقدس روم در سال 1790 درگذشت ، بتهوون 19 ساله افتخار بی نظیر ساخت یادبود موسیقی را به افتخار وی دریافت کرد. به دلایلی که همچنان نامشخص است ، آهنگسازی بتهوون هرگز اجرا نشده است ، و بیشتر تصور می کردند نوازنده جوان نسبت به این وظیفه نابرابر است.

با این حال ، بیش از یک قرن بعد ، یوهانس برامس کشف کرد که بتهوون در حقیقت قطعه موسیقی "زیبا و نجیب" را با عنوان Cantata در مرگ امپراتور ژوزف دوم ساخته است. اکنون این اثر نخستین شاهکار وی محسوب می شود.
بتهوون و هایدن
در سال 1792 ، با هجوم نیروهای انقلابی فرانسه در راینلند به انتخاب كنندگان كلن ، بتهوون تصمیم گرفت بار دیگر شهر خود را به مقصد وین ترك كند. موتزارت یک سال زودتر از دنیا رفته بود و جوزف هایدن را به عنوان بزرگترین آهنگساز بی چون و چرا زنده نگه داشت.
هایدن در آن زمان در وین زندگی می کرد و بتهوون جوان اکنون قصد تحصیل در کنار هایدن را داشت. همانطور که دوست و حامی وی کنت والدشتاین در نامه خداحافظی نوشت: "نبوغ موتزارت از مرگ شاگرد خود عزادار می شود و گریه می کند. این پناهگاه یافت ، اما با هایدن تمام نشدنی آزاد شد ؛ از طریق او ، اکنون می خواهد با دیگری متحد شود. با تلاش سخت روحیه موتزارت را از دست هایدن دریافت خواهید کرد. "

در وین ، بتهوون با تمام وجود خود را وقف مطالعه موسیقی با برجسته ترین موسیقی دانان عصر کرد. وی پیانو را نزد هایدن ، آهنگسازی آوازی را نزد آنتونیو سالیری و نقطه مقابل را نزد یوهان آلبرشتزبرگر فرا گرفت. بتهوون که هنوز به عنوان آهنگساز شناخته نشده بود ، به سرعت به عنوان یک پیانیست مجرب که مخصوصاً در بداهه نوازی مهارت داشت ، شهرت پیدا کرد.

اولین اجرای
بتهوون در میان شهروندان برجسته اشراف وین ، طرفداران بسیاری را بدست آورد ، و آنها مسکن و بودجه را برای وی فراهم کردند و به بتهوون اجازه دادند در سال 1794 روابط خود را با منتخب کلن قطع کند. بتهوون در تاریخ 29 مارس 1795 اولین بازی طولانی مدت انتظارش را در وین انجام داد.

اگرچه بحث قابل توجهی در مورد اجرای کنسرتوی پیانوی او در آن شب وجود دارد ، اما بیشتر محققان معتقدند که وی آنچه را که "اولین" کنسرت پیانوی وی در C Major شناخته می شود ، نواخته است. اندکی پس از آن ، بتهوون تصمیم گرفت یک سری سه تایی پیانو را به عنوان Opus 1 خود منتشر کند که از نظر انتقادی و مالی بسیار موفقیت آمیز بود.

در اولین بهار قرن جدید ، در 2 آوریل 1800 ، بتهوون سمفونی شماره 1 خود را در C major در تئاتر سلطنتی سلطنتی در وین آغاز کرد. اگرچه بتهوون بزرگ شد و از این متنفر متنفر شد - بعداً اظهار داشت: "در آن روزها من نمی دانستم چگونه آهنگسازی كنم" - سمفونی برازنده و خوش آهنگ او را به عنوان یكی از مشهورترین آهنگسازان اروپا تثبیت كرد.
با پیشرفت قرن جدید ، بتهوون قطعه قطعه ای را ساخت که مشخص کرد او به عنوان یک آهنگساز ماهر در حال رسیدن به بلوغ موسیقی است. شش کوارتت زهی وی ، که در سال 1801 منتشر شد ، تسلط کامل بر سخت ترین و گرامی ترین اشکال وینی را که توسط موتزارت و هایدن ساخته شده است ، به نمایش می گذارد.

بتهوون همچنین "موجودات پرومتئوس" را در سال 1801 ساخت ، یک باله کاملاً محبوب که 27 اجرا در تئاتر دادگاه شاهنشاهی دریافت کرد. تقریباً در همان زمان بود که بتهوون دریافت که شنوایی خود را از دست می دهد.

زندگی شخصی
بتهوون به دلایل مختلفی از جمله کمرویی فلج کننده و شکل ظاهری ناخوشایند او ، هرگز ازدواج نکرده و صاحب فرزند نشده است. او اما به شدت عاشق زنی متاهل به نام آنتونی برنتانو بود.

در طول دو روز در ژوئیه 1812 ، بتهوون نامه عاشقانه طولانی و زیبایی را برای او نوشت که هرگز برای او ارسال نکرد. در نامه ای خطاب به "معشوق جاودانه من" به شما گفته شد ، "بخشی از قلب من پر از چیزهای زیادی برای گفتن به شماست - آه - لحظاتی وجود دارد که احساس می کنم گفتار اصلاً بی فایده است - روحیه - ادامه دارد. واقعی من ، تنها عشق من ، همه من همانطور که من متعلق به تو هستم. "

مرگ برادر بتهوون کاسپار در سال 1815 یکی از محاکمات بزرگ زندگی وی را درگیر کرد ، یک جنگ حقوقی دردناک با خواهر شوهرش ، یوهانا ، بر سر حضانت کارل ون بتهوون ، برادرزاده و پسرش.

این مبارزه به مدت هفت سال ادامه داشت و طی آن هر دو طرف افترا def زشتی را به طرف دیگر می زدند. در پایان ، بتهوون حضانت پسر را به دست آورد ، گرچه به سختی محبت او بود.

بتهوون با وجود موسیقی فوق العاده زیبای خود ، در طول زندگی بزرگسالی خود تنها و اغلب بدبخت بود. بتهوون ، كوته خو ، غایب ، حریص و مشكوك تا حد پارانویا ، با برادران ، ناشران ، خانه داران ، مردمك و مراجع خود دشمنی كرد.
در یک حادثه روشن ، بتهوون سعی در شکستن صندلی بالای سر شاهزاده لیچنوفسکی ، یکی از نزدیکترین دوستان و وفادارترین حامیان وی داشت. بار دیگر او در درب کاخ پرنس لوبکوویتز ایستاد و فریاد زد تا همه بشنوند: "لوبکوویتز الاغ است!"
آیا بتهوون سیاه بود؟
سالها شایعاتی مبنی بر اینکه بتهوون از نژاد آفریقایی است ، پیچیده است.

با زندگی هنرمند مورد علاقت آشنایی پیدا کن!...