زندگینامه میکل آنژ | بخش دوم

در دوران جوانی ، میکل آنژ به یکی از هم دانش آموزان خود طعنه زده بود و ضربه ای به بینی وارد شد که او را مادام العمر از چهره درآورد. در طی سالها ، او از شدت سختی کار خود دچار ناتوانی شد. وی در یکی از شعرهای خود ، فشار جسمی عظیمی را که با نقاشی سقف کلیسای سیستین متحمل شد ، ثبت کرد.

درگیری های سیاسی در فلورانس محبوبش نیز او را بغض کرد ، اما مهمترین خصومت او با هنرمند همکار فلورانس لئوناردو داوینچی بود که بیش از 20 سال بزرگتر بود.

شعر و زندگی شخصی
انگیزه شاعرانه میکل آنژ ، که در مجسمه ها ، نقاشی ها و معماری وی بیان شده بود ، از سالهای بعد شروع به شکل ادبی کرد.

میکل آنژ اگرچه هرگز ازدواج نکرد ، به بیوه ای پارسا و نجیب به نام ویتوریا کلونا ، موضوع و دریافت کننده بیش از 300 شعر و غزل ، ارادت داشت. دوستی آنها تا زمان مرگ كولنا در سال 1547 برای میكل آنژ آرامش زیادی داشت.

مجسمه ها
'پیتا'
اندکی پس از انتقال میکل آنژ به رم در سال 1498 ، کاردینال ژان بیلیرس دو لاگراولاس ، نماینده پادشاه فرانسه شارل هشتم در برابر پاپ ، "Pieta" را سفارش داد ، مجسمه ای از ماری که عیسی مرده را در دامان خود نگه داشت.

میکل آنژ که در آن زمان فقط 25 سال داشت ، در کمتر از یک سال کار خود را به پایان رساند و مجسمه در کلیسای مقبره کاردینال برپا شد. این مجسمه با 6 فوت عرض و تقریباً به همان اندازه بلند ، از آن زمان پنج بار به مکان برجسته فعلی خود در کلیسای سنت پیتر در شهر واتیکان منتقل شده است.

تراشیده شدن از یک تکه سنگ مرمر کاررا ، روان بودن پارچه ، موقعیت موضوعات و "حرکت" پوست Piet - به معنی "ترحم" یا "ترحم" - همانطور که برای بینندگان اولیه آن ترس ایجاد می کند حتی امروز.

این تنها اثری است که نام میکل آنژ را بر خود دارد: افسانه ها حاکی از آن است که وی از زائران شنیده است که این اثر را به یک مجسمه ساز دیگر نسبت می دهند ، بنابراین او با جسارت امضای خود را در ارسی از روی سینه مری حک کرده است. امروز ، "Pieta" یک اثر مورد احترام جهانی است.

'دیوید'
بین سالهای 1501 و 1504 ، میکل آنژ کمیسیون مجسمه "دیوید" را که پیش از این دو مجسمه ساز مجبور به ترک آن شده بودند ، به عهده گرفت و قطعه سنگ مرمر 17 فوت را به یک شخصیت مسلط تبدیل کرد.

قدرت سینوس های مجسمه ، آسیب پذیری برهنگی ، انسانیت بیان و شجاعت کلی باعث شد تا "دیوید" نماینده بسیار با ارزشی از شهر فلورانس باشد.

در ابتدا برای کلیسای جامع فلورانس سفارش داده می شد ، دولت فلورانس به جای آن مجسمه را در مقابل Palazzo Vecchio نصب کرد. اکنون در گالری Accademia Florence زندگی می کند.

نقاشی ها
کلیسای سیستین
پاپ ژولیوس دوم از میکل آنژ خواست برای تزئین سقف کلیسای سیستین ، که این هنرمند در 31 اکتبر 1512 فاش کرد ، از مجسمه سازی به نقاشی روی آورد. این پروژه به تخیل میکل آنژ دامن زد ، و طرح اولیه 12 رسول به بیش از 300 شکل در شکل گرفت سقف فضای مقدس. (بعداً به دلیل وجود قارچ عفونی در گچ ، کار باید خیلی زود برداشته شود ، سپس دوباره ساخته شد).
میکل آنژ همه دستیاران خود را که به نظر او بی کفایتی بود اخراج کرد و سقف 65 فوت را به تنهایی کامل کرد و ساعتهای بی پایان را پشت سر خود سپری کرد و تا پایان کار با حسادت از پروژه محافظت کرد.

شاهکار حاصل نمونه ای متعالی از هنر رنسانس عالی است که شامل نمادشناسی ، پیشگویی و اصول اومانیستی مسیحیت است که میکل آنژ در دوران جوانی جذب کرده بود.

'آفرینش آدم'
پرچم های واضح سقف سیستین میکل آنژ اثر کایدیدوسکوپی ایجاد می کند ، با نمادین ترین تصویر "آفرینش آدم" است ، تصویری مشهور از خدا که برای لمس انگشت انسان به پایین می رسد.

رافائل نقاش رومی رقیب پس از دیدن اثر مشخصاً سبک خود را تغییر داد.

'آخرین قضاوت'
میکل آنژ در سال 1541 از "آخرین قضاوت" سر به فلک کشیده در دیواره دور کلیسای سیستین رونمایی کرد. بلافاصله اعتراض شد که چهره های برهنه برای مکان بسیار مقدس نامناسب هستند و نامه ای خواستار تخریب بزرگترین نقاشی دیواری رنسانس شد.

این نقاش با وارد کردن تصاویر در کار ، تلافی کرد: منتقد اصلی او به عنوان یک شیطان و خودش به عنوان سنت بارتولومای در حال مرگ.
معماری
گرچه میکل آنژ در طول زندگی خود به مجسمه سازی و نقاشی ادامه داد ، اما به دنبال سخت گیری فیزیکی نقاشی کلیسای سیستین ، تمرکز خود را به سمت معماری معطوف کرد.

وی برای چندین دهه بعدی کار بر روی مقبره ژولیوس دوم را که پاپ برای کمیسیون کلیسای سیستین خود قطع کرده بود ، ادامه داد. میکل آنژ همچنین کلیسای مدیچی و کتابخانه لورنتیان - واقع در روبروی کلیسای سن لورنزو در فلورانس - را طراحی کرد تا مجموعه کتابهای مدیچی را در خود جای دهد. این بناها نقطه عطفی در تاریخ معماری به حساب می آیند.

اما شکوه تاجگذاری میکل آنژ در این زمینه زمانی بود که وی در سال 1546 به عنوان معمار اصلی کلیسای سنت پیتر ساخته شد.

میکل آنژ همجنس بود؟
در سال 1532 ، میکل آنژ پیوستگی به یک نجیب زاده جوان به نام Tommaso dei Cavalieri را ایجاد کرد و ده ها غزل عاشقانه تقدیم به Cavalieri نوشت.

علی رغم این ، دانشمندان در مورد اینکه این رابطه افلاطونی یا همجنسگرایی بوده است ، اختلاف نظر دارند.

مرگ
میکل آنژ در 18 فوریه سال 1564 - درست چند هفته قبل از 89 سالگی - در پی بیماری کوتاه در خانه اش در ماکل دی کروی رم درگذشت.

یک برادرزاده بدن خود را به فلورانس آورد و در آنجا توسط مردم به عنوان "پدر و استاد تمام هنرها" مورد احترام قرار گرفت. او را در Basilica di Santa Croce - محل دفن انتخاب شده اش - آرام گرفتند.

میراث
برخلاف بسیاری از هنرمندان ، میکل آنژ در طول زندگی خود به شهرت و ثروت دست یافت. او همچنین تمایز ویژه ای برای زندگی داشت تا دیدن دو زندگی نامه در مورد زندگی خود ، نوشته شده توسط جورجیو واساری و آسکانیو کوندیوی ، را ببیند.

قدردانی از تسلط هنری میکل آنژ قرن ها دوام داشته و نام او مترادف با بهترین سنت اومانیستی دوره رنسانس شده است.

با زندگی هنرمند مورد علاقت آشنایی پیدا کن!...