زندگینامه لئوناردو داوینچی | بخش اول

لئوناردو داوینچی یک هنرمند و مهندس دوره رنسانس بود ، که به نقاشی هایی مانند "شام آخر" و "مونالیزا" و به دلیل اختراعات مانند ماشین پرنده مشهور بود.
لئوناردو داوینچی کی بود؟
لئوناردو داوینچی نقاش ، مجسمه ساز ، معمار ، مخترع ، مهندس نظامی و طراح رنسانس بود - مظهر یک انسان واقعی رنسانس. داوینچی با استعداد ذهنی کنجکاو و ذکاوت درخشان ، قوانین علم و طبیعت را مطالعه کرد ، که بسیار کار او را آگاه می کرد. نقاشی ها ، نقاشی ها و سایر آثار وی در طول قرن ها بر تعداد بیشماری از هنرمندان و مهندسان تأثیر گذاشته است.

اوایل زندگی
داوینچی در 15 آوریل 1452 در یک مزرعه در خارج از روستای آنچیانو در توسکانی ایتالیا (حدود 18 مایلی غرب فلورانس) متولد شد.

داوینچی توسط پدرش و نامادری اش بزرگ شد و خارج از ازدواج نزد سردار محترم فلورانس ، سر پی یرو و زن دهقانی جوانی به نام کاترینا به دنیا آمد.

در پنج سالگی ، او به املاک پدرش در نزدیکی وینچی (شهری که نام خانوادگی وی از آنجا گرفته شده) نقل مکان کرد ، جایی که با عموی و پدربزرگ و مادربزرگش زندگی می کرد.

تحصیلات
جوان داوینچی تحصیلات رسمی کمی فراتر از آموزش مقدماتی ، نوشتن و ریاضیات دریافت کرد ، اما استعدادهای هنری او از همان کودکی مشهود بود.

در حدود 14 سالگی ، داوینچی دوره کارآموزی طولانی را با هنرمند برجسته آندره دل دل وروکیو در فلورانس آغاز کرد. وی مهارتهای فنی گسترده ای از جمله فلزکاری ، هنرهای چرمی ، نجاری ، طراحی ، نقاشی و مجسمه سازی را فرا گرفت.

اولین اثر شناخته شده تاریخ وی - نقاشی با قلم و مرکب از منظره ای در دره آرنو - در سال 1473 ترسیم شد.
کارهای اولیه
داوینچی در سن 20 سالگی به عنوان استاد هنرمند در انجمن صنفی سنت لوک در فلورانس موفق به عضویت شد و کارگاه خود را تأسیس کرد. با این حال ، وی به مدت پنج سال دیگر با del Verrocchio همکاری کرد.

تصور می شود که دل وروکیو "تعمید مسیح" خود را در حدود سال 1475 با کمک دانش آموز خود ، که بخشی از پس زمینه و فرشته جوان را که ردای عیسی را در دست داشت نقاشی کرد.

به گفته زندگی عالی ترین نقاشان ، مجسمه سازان و معماران ، که در حدود سال 1550 توسط هنرمند جورجیو وازاری نگاشته شد ، دل وروكشیو چنان از استعداد برتر مردمك خود فروتن بود كه دیگر هرگز قلم مو را بر نمی داشت. (با این حال ، بیشتر محققان ، واساری را به عنوان آخرالزمانی رد می کنند.)

در سال 1478 ، داوینچی پس از خروج از استودیوی del Verrocchio ، اولین کمیسیون مستقل خود را برای یک محراب برای اقامت در یک کلیسای داخلی در Palazzo Vecchio فلورانس دریافت کرد.

سه سال بعد راهبان آگوستینی از فلورانس San Donato a Scopeto به او مأموریت دادند که "Adoration of the Mags" را نقاشی کند. هنرمند جوان اما شهر را ترک می کند و هر دو کمیسیون را رها می کند بدون اینکه هرگز آنها را کامل نکند.

لئوناردو داوینچی همجنسگرا بود؟
بسیاری از مورخان بر این باورند که داوینچی یک همجنس باز است: سوابق دادگاه فلورانس از سال 1476 نشان می دهد که داوینچی و چهار جوان دیگر به جرم لعنتی متهم شده اند ، جرمی که مجازات آن تبعید یا مرگ است.

پس از آنکه هیچ شاهدی برای شهادت دادن علیه داوینچی 24 ساله حاضر نشد ، اتهامات منتفی شد ، اما برای دو سال بعد محل سکونت وی کاملاً فاقد سند بود.

چندین هنرمند مشهور دیگر فلورانس نیز مشهور به همجنس بازی بودند ، از جمله میکل آنژ ، دوناتلو و ساندرو بوتیچلی. در واقع ، همجنسگرایی چنان واقعیتی از زندگی هنری در فلورانس رنسانس بود که کلمه "florenzer" عامیانه آلمانی برای "همجنسگرایان" شد.

لئوناردو داوینچی: نقاشی ها
گرچه داوینچی به خاطر توانایی های هنری اش معروف است ، اما کمتر از دوازده نقاشی منتسب به او وجود دارد. یک دلیل این است که علایق او چنان متنوع بود که او یک نقاش پرکار نبود. از مشهورترین آثار داوینچی می توان به "مرد ویترووی" ، "شام آخر" و "مونالیزا" اشاره کرد.

مرد ویترووی
هنر و علم در طرح "انسان ویترووی" ساخته داوینچی ، که در سال 1490 ترسیم شده بود ، کاملاً تلاقی کردند ، که در آن یک شکل مرد برهنه در دو موقعیت روی هم قرار گرفته با دست ها و پاها از هم جدا در داخل یک مربع و یک دایره به تصویر کشیده شده است.
این طرح مشهور نشان دهنده مطالعه تناسب و تقارن داوینچی و همچنین تمایل وی برای ارتباط انسان با جهان طبیعی است.
شام آخر
در حدود سال 1495 ، لودوویکو اسفورزا ، دوک میلان ، به داوینچی مأموریت داد تا "آخرین شام" را روی دیوار پشت سالن غذاخوری داخل صومعه سانتا ماریا دله گراتس میلان نقاشی کند.

این شاهکار که اتمام آن تقریباً سه سال به طول انجامید ، درام لحظه ای را به تصویر می کشد که عیسی به دوازده حواری جمع شده برای شام پسح اطلاع می دهد که یکی از آنها به زودی به او خیانت خواهد کرد. دامنه حالات چهره و زبان بدن چهره های اطراف میز ترکیب استادانه را زنده می کند.

تصمیم داوینچی برای رنگ آمیزی با مزاج و روغن روی گچ خشک شده به جای نقاشی دیواری روی گچ تازه منجر به زوال سریع و پوسته پوسته شدن "شام آخر" شد. اگرچه یک مرمت نامناسب باعث آسیب بیشتر به نقاشی دیواری شد ، اما اکنون با استفاده از تکنیک های مدرن حفاظت تثبیت شده است.

 

با زندگی هنرمند مورد علاقت آشنایی پیدا کن!...